Canım yanıyor gözlerine tutsak düştüğüm sevdiğim.Gözlerim gökyüzündeki bütün yağmurları sahipleniyor…Bu ne dayanılmaz bir acı ? Bu nasıl bir yokoluş anlayamıyorum.
Ayrılık saatini adımladığım andan beri dokunduğum her cümle kana bulanıyor.Kan damlıyor kalemimden.Özledim yar..! Özledim seni,özledim sesini…Özledim ben kokan tenini…Parça parça dağılıyorum zamana.”Bir daha yapmayacağım,dön bana” diyip toplasana beni.Akıtsana içimdeki sensizlik zehrini.Ya da boşver…
Şiirimdin sen benim,bıkmadan usanmadan tekrar tekrar yazdığım,tekrar tekrar okuduğum şiirim.”BİTSİN ARTIK” dediğimde noktayı koymuş olsam da şiirime,sen ben de bitmedin! Ölmedin yüreğimde ! Neden ayrılmaya mecbur bıraktın beni sanki.Neden yanlış yaptın ? Şimdi pişmanlık kokan cümlelerini bana göndermen söndürür mü dersin içimin yangınları ? Yok saydırır mı bana yaşadıklarımı ? Güvenir mi eskisi gibi yüreğim sana ?
Dolu dizgin,deli bozgun sevmek yetmiyor işte ! Yetmiyor sevdanın gücü , yürekte bırakılan cehennem ateşlerini söndürmeye ! Öle öle , yokluğunu soluduğum her gün biraz daha eksile eksile,alışacağım elbet sensizliğe…
Alışacağım…
Serkan FeeLaaKeeT
