AllaTurkaa

KARŞIMDA BULDUM

Bir kuru yaprak oldum rüzgârla savruldum.
Duman oldum, bulut oldum savruldum
Ben inan bendeki bu aşkı sende buldum.
Beni sardığın kollarınla mutlu oldum.
Yalnızlığımı ben hep seninle unuttum
Seni ararken inan ben karşımda buldum.

Seni gördüğüm zaman ışığı tuttum
Geceleri rüyamda seni yanımda uyuttum
Korkuları artık ben kendimden kovdum
Uzak yollarını iplerle bağlar oldum
Hasretini, özlemini ben çeker oldum
Seni ararken inan ben karşımda buldum.

Hayallerinle ben bu gönlümü avuttum
Kalbimdeki aşk ateşini alevinle doldurdum
Sıcaklığını bu masum tenimde duydum
Ellerin ellerimde gözlerinin içinde kayboldum
Sensizliğin acısını ben hayallerinle kovdum
Seni ararken inan ben karşımda buldum

Çekilmez dedikleri sevdayı gönlüme koydum.
Karadır yazgıları demelerini de unuttum
Söylenen boş sözlerden ben artık koptum
Ağlayan gözlerimi de ben güldürür oldum.
Senin varlığınla kışımı bahara döndürdüm.
Seni ararken inan ben karşımda buldum

Bir mecnun olup da seyyah eğler oldum
Çıktımda dağları aşkım için dolanır oldum
Pınarlardan akan saf sularla inan doydum
Ceylanlarla pınar başlarında arkadaş oldum
Kalbime adını ise aşkınla yazarak koydum
Seni ararken inan ben karşımda buldum
Alıntı

KEDER DÜŞTÜ BAHARIMA YAZIMA..!!


Yükledin hüzünü gamı üstüme
Hele şöyle gelde bir bak yüzüme
Ağlıyorum bulut çökmüş gözüme
Keder düştü bahar ile yazıma

Kafa tuttum her cefa belâ’ya,
Ne hayal kurmuştum senle sefaya
Neler verdim neler ahde vefaya
Keder düştü bahar ile yazıma

Basar bir gün toprak beni bağrına
Senetmi var çıkmak için yarına ?
Bu yaptığın gider Yâr’im ağrıma
Keder düştü bahar ile yazıma

Yazılsın sevdamız mezar taşıma
Yâr bildiğim zehir koydu aşıma
Gelmedik kalmadı garib başıma
Keder düştü bahar ile yazıma

Karardı dünyam söndü yıldızım
Yâr’im gittin mevsim hazan yanlızım
Aşk’tan yana kara yazılmış yazım
Keder düştü bahar ile yazıma

Der DURAK’ım adın kaldı YADİGAR
Olamam ben sensiz asla bahtiyar
Genç yaşımda ettin beni ihtiyar
Keder düştü bahar ile yazıma
Alıntı

Hasretin boranları yerden yere savurdu..

Seni andım ağladım yine gülüm bu akşam
Dile geldi özlemin har içimi kavurdu
Gözü yaşlı çağladım yine zulüm bu akşam
...Mayasız kete gibi yüreğimi yoğurdu
....Hasretin boranları yerden yere savurdu..

Bahar olmadı mevsim açmadı karanfiller
Ilgıt ılgıt esmedi gönlü okşayan yeller
Erilmez uzaklıkta sevdiğim yaban eller
...Yaktıkça bir sigara elem keder doğurdu
....Hasretin boranları yerden yere savurdu..

Karakış ta gibiyim geceler buz kesiyor
Senli rüyalarımı mor kabuslar basıyor
Bitsin artık desemde kör talihim susuyor
...Sevdamın yanardağı en sonunda kudurdu
....Hasretin boranları yerden yere savurdu..

Aşk saadet değil mi nedir bu çektiklerim
Dalında yeşermeden kuruyor ektiklerim
Günlerdir gözlerimden yetmez mi döktüklerim
...Sol göğsümdeki yara azdı sızladı durdu
...Hasretin boranları yerden yere savurdu..

Bir tatlı hayâl bile kuramadım sevdiğim
Sana hasret yanmadan duramadım sevdiğim
Yokluğun zincirini kıramadım sevdiğim
...Hicranın kurşunları girdi kalbimden vurdu
....Hasretin boranları yerden yere savurdu..

Eskiyen mazimiyim senin gönül tahtında
Yorgun vurgun gaziyim sınır boyu hattında
Hep acımı olacak ızdırap mı bahtımda
...Yandı yürek tutuştu sana haber uçurdu
....Hasretin boranları yerden yere savurdu..

Şair:İsmail Kurt

IKINDI VAKTI BITER BU YIL






içine mavi karışmış bir tutam gülüş vurun yüzüme
tutunabileceğim yeni takvimler
ferahlığında suyun toprağın
mühim şey değildir aslında yaşamak
kaldı ki deniz bile yutar fazlasını kumun


içi boş nehirlerin yatağıyım
büyütmeye çalışmayın dert olurum
dert olurum yıkılan her cümlede
-üşüyor musun ellerim mor lavlar akıtarak-


hissediyorum o ölü gramofon yine çalıyor
ve yine o meczup toprak gülün gövdesini ağırlıyor
umutlanıyorum


alışmayın bana
gözlerimdeki ceninler yürür gözlerinize
günlerden aralık sonu
gecelerden soğuk damarlar
nerede biter bu kaygılı yol
alev
is
duman
kül
son son son


keşfedilmemiş harflerle yazıyorum hikayemi
şehrin göbek taşına
son kelimemdi oysa gelmek
ve ben o son kelimeyi öpmüştüm gülerek


özgür atlılar görünüyor şimdilerde
zaman bölünüyor
yok yok aslolan zaman ölüyor
ya da bana öyle geliyor
bir tek zihnim hafiflemiyor


her şey ölüyor biraz
taş döşekler altında
aman Allah’ım bir sene daha bitiyor
bitiyor sene
neyse ki sene ağızsız kuşmuş ötemiyor



Belgin ERTÜRK
Canım arkadasım eline kalemine saglık olsun < Türkleydi