İmkânsızlıklar bir, bir düştüler gecelerime, kırıldı kalemlerim, gönlüm yorgun…
Hayata rest çekmişim bugünlerde, ölümle burun burunayken son nefesimi bile tutmuşum, kapımı çalıp durma ölüm...
Benden alacak bir şeyin olmasın, sevdiklerime siper olmuş ruhum…
Bu arada dün Azrail gülümsedi yüzüme, gözlerimin hapsinde tutuklu şimdi...
Zamana bırakıyorum hayatı bir elimde hapsetmek şartıyla...
Ama toprak kokusunu daima severek…