Ben ki alışkın değilim sensiz uyku tutturabildiğim gecelere
Öyle özledim ki seni Duymadan o güzel sesini uyku girmiyor işte bu yorgun gözlerime.
Sabah gözümü ilk açtığımda elim hemen telefona gidiyor acaba aradı mı? Diye.
Ama her defasında senin dışında onlarca kişi görüyorum telefonuma numaralarını cevapsız diye bırakan.
Öyle özledim ki sesinin sesimdeki yankısını!
Çocuksu gülümsemene neden olan maymunluklarımı...
Beni sevme şeklini öyle özledim ki...
Bu lanet dünyada her geçen gün soğuyor insan hayattan yaşamaktan.
Çünkü hiçbir şey istediğimiz gibi gitmiyor maalesef.
Dünyanın adil olmasını bekliyoruz hani hiç değilse bize zarar vermemesini huzurlu olmayı...
Ama sanırım sabır taşı misali bizi tam ortamızdan çatlatmaya niyetli.
Öyle özledim ki gözlerinin içine bakarken gözlerimden durduk yerde yaş gelmesini...
Neden ağlıyorsun derdin deli misin sen?
Gözlerine bakınca neler gördüğümü bir bilsen
Sen olsaydın benim yerimde
mendil dayanmazdı gözyaşlarını silmene herhalde.
Öyle özledim ki seni aradığımda sesindeki neşeyi...
Kuşum derdin özledin mi beni derdin.
Bende belki tam anlatamam sana olan hasretimi diye
Nasıl özlediğimi seni nasıl sevdiğimi ispatlayayım diye hep yemin ederdim.
Güzel gözlüm öyle özledim ki seni...
Yüreğim bir mecal kaldı şimdi.
Her gece yatağıma geçip çalmasını bekliyorum lanet telefonumun.
Her gece yalvarıyorum Allah ıma bir an önce geçsin bu dertler bu sıkıntılar diye...
Ve her gece uykuyu haram ediyorum gözlerime.