Bugün Ankara benim gibi,
Ağlamaklı ve yaşamamaklı bugün Ankara,
Sessizden feryatlar yükseliyor ama kimse duymuyor,
İçten içe bir ağlama ama sessizce,
Ah bugün Ankara benim gibi...
Yalnızlığa kendini bırakmış Ankara,
İnsanları da ayrı sanki bu dünyanın hiçliğini fark etmişler,
Yaşayanı da yaşamayanı da bir farklı soluyorlar Ankara'yı,
Sesini duyuramayan Ankara, derdini anlatamayan Ankara,
Bugün benim gibi Ankara...
