Yanına geliyorum anne.
Bu dünyaya gelmemi istememiştin ya,
Keşke getirmeseydin anne.
Görmeseydim bu dünyayı,
Yaşamasaydım bu hayatı.
Kimse beni istemiyor,
Kimse beni sevmiyor anne.
Kimseyi kırmadım, kırıldım,
Üzmedim, üzüldüm,
Ama artık takatım kalmadı anne.
Şiirde diyor ya:
“Sağ yanım acıyor anne”.
Hayır, benim yüreğim acıyor anne, yüreğim.
Yaşamak istiyordum uzun yıllar,
En az 2050 yılına kadar.
Ama gücüm kalmadı anne.
Ben de geliyorum yanına,
Biraz zamansız da olsa.
Anlatamadım dertlerimi kimseye,
Kimse dinlemedi beni.
Hepsi içimde kaldı,
Dertlerimle birlikte geliyorum anne.
Bugün bir yıl oldu seni kaybedeli,
Zaman ne çabuk da geçiyor.
Burada kış bitiyor, ama geçen gün kar yağdı.
Her taraf bembeyazdı.
Hava soğuktu, ama hiç üşümedim,
Çünkü yüreğimdeki sevgi ısıtmıştı her yanımı anne.
Biliyor musun akşamları çıkıyorum yalnız başıma sokağa,
Dolaşıyorum deliler gibi.
Sigaramı yakıyorum sıkıntıdan,
Bir yandan da telefonuma bakıyorum,
Belki arayan olur diye.
O bile çalmıyor anne.
İşte onun için geliyorum,
