AllaTurkaa

Teknolojinin gelişmesiyle birlikte hayatımıza giren dijital mecralar, ne yazık ki sadece kolaylık değil, beraberinde büyük manevi sorumluluklar da getirdi.
Bugün "kul hakkı" dediğimiz kavram, sadece komşunun bahçesine girmek ya da birinin malını gasp etmekten ibaret değildir.

Klavye ardına sığınarak yapılan bir yorum, doğruluğu teyit edilmeden "paylaş" butonuna basılan bir iddia, aslında dijital dünyanın en büyük vebali haline gelmiş durumdadır.
Bir insanın onurunu ve haysiyetini saniyeler içinde binlerce kişiye karşı zedelemek, fiziksel dünyadaki bir hatadan çok daha zor telafi edilebilir bir günahtır.

Görünmez Günahların Ağırlığı: Gıybet ve İftira Gerçek hayatta yüzüne söylemekten çekindiğimiz her şeyi, sosyal medyanın sahte anonimliğine güvenerek dile getirmek büyük bir yanılgıdır.
İslam ahlakı, kişinin bulunduğu yer neresi olursa olsun "elinden ve dilinden emin olunan kimse" olmasını emreder.

Sosyal medya platformlarında dönen gıybet çarkları, bazen bir "beğeni" bazen de bir "retweet" ile bizleri de günaha ortak edebilir.
Mümin, ekran karşısındayken de meleklerin kayıt tuttuğunu unutmamalıdır. Bir içeriği paylaşmadan önce kendimize şu soruyu sormalıyız: "Bu bilgi doğru mu?

Doğru olsa bile paylaşılması birine zarar verir mi? Yarın ruz-i mahşerde bu paylaşımın hesabını verebilir miyim?"
Dijital Miras ve Sorumluluk Unutmamalıyız ki; internete bıraktığımız her iz, biz bu dünyadan göçüp gittikten sonra da kalmaya devam edecek.

Eğer arkamızda bir hayır kapısı bırakmak istiyorsak, paylaşımlarımız yapıcı, birleştirici ve Hakk'ın rızasına uygun olmalıdır.
Dijital dünyayı bir fitne kazanı değil, bir tebliğ ve kardeşlik meydanı olarak kullanmak bizim manevi sorumluluğumuzdur.

Dost Yurdu