hergün kanayan kalbim ve yalnizligim...
Hiç olmadığın kadar uzaksın artık. . .
Nefretimsin sen şimdi benim
Ne yapsam Ne etsem anlamazsın sen artık . . .
Değişmessin sanmıştım asla değişmezsin hep aynı sen kalırsın bende. .
Ama . .
Ama sen kendini soyutladın. . .
Bencilleştirdin kendini. .
Kendi kendini çürüttün . .
Benliğini ve varlığını sil baştan yazıp seni hiç tanımamış olduğumu gösterdin bana . . .!
Kendi kendini yok ettin bende. .
Şimdi . .
Şimdi bağırsam . . ağlasam . . sızlansam . .
Ne fark ederki . . .
Dönüp bakmassın bile ardına . .
Hissetmezsin hissedemezsin yaşadığım acıları . .
Duyamazsın o sensizliğin hıçkırıklarını . .
Ağlıyorum işte!
Ne sana ağlıyorum Ne sensizliğime. . .
Seninle yaşadığım günlere ağlıyorum şimdi . .
Bir daha geri gelmeyecek olan günlere . . .!
Şimdi sadece ben ve yanlızlığım kaldı senden geriye . . .
Akşamları yastık yapıp başımın altına koyduğum yanlızlığım . . .
Başka hiç birşeyim yok!
Hiç bir şeyim yok artık. . .!
Senin yıpratıp bıraktığın her gün kanayan kalbim ve yanlızlığım ve ben . . .!
alinti
Ama şimdi endişelenirim ben üşürsün diye. Dur Marmara’yı örteyim üstüne.
