AllaTurkaa

Züppermodumuz Stella bu güzel paylasimin icin tesekkür ederim...
Ellerine saglik.ISTANBULU sayende daha yakin görme imkanimiz
oldu..Özlem giderdik..


Güzel İstanbul'um

Tüm mutluluklarımı, tüm acılarımı sende yaşadım.
Beyoğlu sokaklarında, kalabalığa karıştım.
Kendimi unuttum, sevgin içimde büyüyerek.
Canım sıkıldı. Boğazda yürüyüşe çıktım.
İnci gibi dizilmişti, köprülerin.
Ben sana aşığım, güzel İstanbul.
Seni kimseyle paylaşamam, kıskanırım.
Bütün şairlere konu olan, sen değilmisin.
Ya yazarların sevgilisi.
Bütün insanlara kol kanat geren.
Tarihiyle insanları büyüleyen İstanbul.
Camileriyle, medreseleriyle turistlerin cenneti.
Kalabalık insanlarla bütünleşen gücün.
Aşklarını sonsuzlaştıran emirganın.
Yedi tepenin yükseldiği, mekanın.
Nasıl aşık olunmaz sana İstanbul.
Seni kimselerle paylaşamam ben.
İçimdeki sevgin, dolup taşar herzaman.
Bu bendeki aşkın, sonsuzluktur benim için.
-----------------------------------------------------

CANIM ISTANBUL

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

İstanbul benim canim;
Vatanim da vatanim...
İstanbul,
İstanbul...

Tarihin gözleri var, surlarda delik;
Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...
Bulutta saha kalkmış Fatih'ten kalma kir at;
Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...
Şahadet parmağıdır göğe doğru minare;
Her nakısta o mana: Öleceğiz ne çare?
Hayattan canlı olum, günahtan baskın rahmet;
Beyoğlu tepinirken ağlar Karaca Ahmet...

O manayı bul da bul!
İlle İstanbul’da bul!
İstanbul,
İstanbul...

Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;
Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği.
Oynak sular yalının alt katına misafir;
Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.
Her aksam camlarında yangın çıkan Üsküdar,
Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar...
Bir ses, bilemem tambur gibi mi, uda gibi mi?
Cumbalı odalarda inletir katibi mi...

Kadını keskin bıçak,
Taze kan gibi sıcak.
İstanbul,
İstanbul...

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef isler!
Yedi renk, yedi sesten şayisiz belirişler...
Eyüp oksuz, Kadıköy süslü, Moda kurumlu,
Adada rüzgar, ucan eteklerden sorumlu.
Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından
Hala çığlıklar gelir Topkapı sarayından.
Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;
Güleni söyle dursun, ağlayanı bahtiyar...

Gecesi sümbül kokan
Türkçe’si bülbül kokan,
İstanbul,
İstanbul..

Necip Fazıl Kısakürek