Aşklar varmış, hiç yaşanmamış.
Aşklar varmış, hiç yaşanamamış.
Aşklar varmış, yürekte ince sızı gibi kalmış.
Aşklar varmış, yerine başka aşklar konulamamış.
Gönül yaralarımız,
Hayal kırıklarımız varmış.
Bu hayat benim hayatım değil dediğimiz,
Hayatlarımız varmış.
Bir emanetçiye bırakıp,
Sonra alırım demek istediğimiz
Yalnızlıklarımız varmış.
Ne halin varsa gör deyip çekip gittiğimiz,
Sonra ölümüne pişman olduğumuz ayrılıklar varmış.
Canını, ömrünü gözünü kırpmadan harcamak isteyipte,
Ama bir türlü sevilmediğimiz kara sevdalar varmış.
Dünyaya bir daha gelsem yine seni severim dediklerimiz
Dünyaya bir daha gelsem, sen sakın gelme diye nefret ettiklerimiz
Dünya bir yana, sen bir yana deyipte gönlümüzün tersiyle ittiklerimiz varmış.
Aşklar varmış ömre bedel,
Aşklar varmış yüreğe keder
Aşklar varmış yaşamaya neden
Aşklar varmış ölmeye sebep !.
Kalabalıkların arasında,
Yürek yarasında,
Sokağın tam ortasında,
Gecenin kıyısında,
Güneşin doğuşunda,
Trende,
Vapurda,
Ağacın dalında,
Dalın yaprağında,
Kanadı kırık bir kuşun
Kanadında …
Her yerdeyim.
Hiçbir yerde değilim.
Kokumdan,
Yalnızlığımdan,
Göz yaşlarımdan bul beni !.
Bulsaydın, sana kimseye okumadığım şiirlerimi okuyacaktım... Hiç gitmemiş, hiç bitmemiş gibi olacaktı.. Başımı dizine yaslayıp, yüzüne bakacaktım, Gökkuşağına bakar gibi ...
İnsan olmak varken, insancık olmak niye?
Edep varken, edepsizlik niye?
İyilik varken, kötülük niye?
Güldürmek varken, ağlatmak niye?
Derman olmak varken, dert olmak niye?
Kardeş olmak varken, dövüş niye?
Aydınlık olmak varken, karanlık niye?
İnsanları anlamaya çalışma. Hayatı yaşadığın gibi onları da sadece yaşa. Onları anlamak için harcadığın zaman, boşa geçirdiğin bir zamandır. İnsanı tadıyla, hayatı ayrıntısıyla yaşa.
Unutma insanın güzelliği tadında, hayatın güzelliği ayrıntısında gizlidir !.