AllaTurkaa

Semure bin Cündüb (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Kim yalan olduğunu bilerek bir hadisi benden rivayet ederse iki yalancıdan birisi de odur’ buyurdu.”

İbni Mace 39, Tirmizi 2799

bdullah bin Mugaffel (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Yeğenim yanında otururken sapanla fiske taşı attı. Onu taş atmaktan menettim ve dedim ki:

−Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Sapanla fiske taşı atmayı yasakladı ve sapanla atılan taş ile av avlanmaz, düşman da yaralanmaz ve öldürülmez. Muhakkak o diş kırar, göz çıkarır’ buyurdu.

Yeğenim tekrar taş atınca ona:

−Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in sapanla taş atmayı yasakladığına dair hadis okuyorum, sen yine taş atmaya devam ediyorsun. Artık bundan sonra ebediyen seninle konuşmayacağım dedi.”

İbni Mace 17

Abdullah bin Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Mescide gitmek için sizden izin istedikleri zaman kadınlarınızı mescidlerden men etmeyiniz’ buyurdu.”

Râvi Salim bin Abdullah dedi ki:

−Bilal bin Abdullah bin Ömer ‘Vallahi biz kadınları muhakkak men ederiz’ dedi. Bunun üzerine Abdullah ona döndü ve çok kötü bir tarzda sövdü, onun böyle sövdüğünü kendisinden hiç işitmemiştim.

Sonra şunu söyledi:

−Ben Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den haber veriyorum, hâlbuki sen, vallahi biz onları muhakkak menederiz, diyorsun.”

Müslim 442/135, İbni Mace 16

Kabisa (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Ubade bin Samit (Radiyallahu Anh) Muaviye’ye

−Ben sana Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in hadisini okuyorum, sen bana şahsi görüşünü anlatıyorsun. Andolsun eğer, Allah-u Teâlâ beni bu savaştan sağ çıkarırsa senin hâkimiyetin altındaki bölgede seninle oturmayacağım! dedi.”

İbni Mace 18

Ebu Seleme (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) bir adama dedi ki:

−Ey yeğenim, ben sana Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den hadis rivayet ettiğim zaman sen ona karşılık olarak darbı meselleri anlatma!”

İbni Mace 22

Ebu Cafer (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma), Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den bir hadis işittiği zaman o hadisi işittiği gibi aynen tutardı. Onda ifrat ve tefritte bulunmazdı.”

İbni Mace 4

Fudale bin Ubeyd (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Ben önderinizim ve bana iman edip İslam’a uyup da hicret edene cennetin kenarından ve ortasından birer ev verileceğine kefilim. Yine ben, bana inanıp benim yolumdan gidip Allah yolunda cihad edene cennetin kenarından bir ev verileceğine kefilim. Kim bu şekilde yaparsa elde etmedik bir hayır, sakınmadık bir şer bırakmamış olur. Nerede olsa gideceği yer cennettir’ buyurdu.”

Nesei 3119

Enes bin Malik (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Sizden biri kendisi için istediği şeyi kardeşi için istemedikçe, iman etmiş olmaz!’ buyurdu.”

Müslim 71/45

Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Sizden kim bugün oruçlu olarak sabahladı?’ diye sordu.

Ebu Bekir (Radiyallahu Anh):

–Ben dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Sizden kim bugün bir cenazeyi takip etti?’ diye sordu.

Ebu Bekir (Radiyallahu Anh):

–Ben dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Sizden kim bugün bir fakir doyurdu?’ diye sordu.

Ebu Bekir (Radiyallahu Anh):

–Ben dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Sizden kim bugün hastayı ziyaret etti?’ diye sordu.

Ebu Bekir (Radiyallahu Anh):

–Ben dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Bir kimsede bu hasletler bir araya gelirse o ancak cennete girer’ buyurdu.”

Müslim 1028/87, Buhari Edebü’l-Müfred

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:

“Tebareke Suresi kabir azabına engeldir!”

Albani Sahihu’l-Cami 3643

Ebu Zerr (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:

“Yedi kat gök ve yedi kat yer, Allah’ın Kürsü’sü yanında, ancak geniş çöle bırakılmış bir halka gibidir! Arşın Kürsü’ye üstünlüğü ise, geniş çölün bu halkaya üstünlüğü gibidir!”

Nesei, Ahmed, ibni Hibban, Bezzar Albani Sahiha

Cerir bin Abdullah (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘İnsanlara merhamet etmeyene Allah merhamet etmez!’ buyurdu.”

Buhari 13/6005, Müslim, Tirmizi

Cabir (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Biri muhacirlerden, diğeri Ensar’dan olmak üzere iki çocuk kavga ettiler. Bunun üzerine muhacir yahut Muhacirler:

–Yetişin ey Muhacirler! diye nida etti.

Ensarî de:

–Yetişin ey Ensar!, diye nida etti.

Buna müteakiben Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), (evinden dışarı) çıkarak:

–‘Nedir bu? Cahiliyet halkı davası mı?’ diye sordu.

Sahabeler:

–Hayır, ya Rasulullah! Öyle bir şey yoktur! Yalnız şu iki çocuk kavga ettiler de biri, diğerinin arkasına vurdu, dediler.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

–‘O halde bir sakınca yoktur. Kişi, zalim de olsa, mazlum da olsa, kardeşine yardım etsin! Eğer (kardeşi) zalimse, onu (yapmış olduğu kötü şeyden) men etsin! Kuşkusuz ki bu, onun için bir yardımdır. Eğer (kardeşi) mazlum ise, ona yardım etsin!’ buyurdu.”

Müslim 2584/62, Tirmizi 2356

Ebu Said el-Hudrî (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Şüphesiz ki sizler, kendinizden önce gelen milletlerin yoluna karışı karışına, arşını arşınına muhakkak uyacaksınız! O kadar ki şayet onlar bir kelerin deliğine girseler, siz de muhakkak onların arkasından gideceksiniz!’ dedi.

Biz:

−Ey Allah’ın Rasulü! Bunlar Yahudilerle Hristiyanlar mıdır? diye sorduk.

Allah Rasulu (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Başka kim olacak!’ buyurdu.”

Müslim 4822

Talha bin Ubeydullah (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Necd halkından saçı başı dağınık bir kimse Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e geldi. Uzaktan sesinin uğultusunu duyuyor, fakat ne dediğini anlamıyorduk. Nihayet Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e yaklaştı. Meğer o kimse İslam’ın ne olduğunu soruyormuş.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Bir gün ve gecesinde beş vakit namaz kılmaktır’ buyurdu.

O kimse:

−Üzerime bu namazdan gayrı namaz var mı? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Hayır, ancak sen nafile kılarsan bu müstesnadır’ buyurdu.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) devamla:

−‘Ramazan orucunu tutmaktır’ buyurdu.

O kimse:

−Üzerime bu oruçtan gayrı tutmam gereken oruç var mı? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Hayır, ancak sen nafile olarak oruç tutarsan bu müstesnadır’ buyurdu.

Talha (Radiyallahu Anh) der ki:

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ona zekâtı da anlattı.

O kimse:

−Üzerime bu zekâttan gayrı vermem gereken başka bir zekât var mı? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Hayır, ancak sen nafile olarak sadaka verirsen bu müstesnadır’ buyurdu.

Müteakiben o kimse:

−Vallahi bunun üzerine ne artırırım ne de eksiltirim diyerek arkasını dönüp gitti.

Bunun üzerine Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Eğer doğru söylüyorsa felah bulmuştur’ buyurdu.”

Malik 1/175/94, Buhari 1767, Müslim 11/89, Ebu Avane 1/310, Ebu Davud 391, Nesei 457, Darimi 1/309, İbni Huzeyme 306, İbni Hibban 1724, Begavi 1/18, Ahmed 1/162

Enes bin Malik (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e bir şey sormaktan yasaklanmıştık. Çöl ahalisinden akıllı bir kimsenin gelip Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e bir şeyler sorması bizim de onu dinlememiz hoşumuza giderdi.

Bir gün çöl ahalisinden bir adam geldi ve:

−Ey Muhammed! Elçin bize geldi ve Allah’ın seni Rasul olarak gönderdiğini söylediğini bize haber verdi! dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Doğru söylemiştir’ dedi.

Adam:

−Semayı kim yarattı? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Allah’ dedi.

Adam:

−Yeri kim yarattı? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Allah’ dedi.

Adam:

−Yeryüzündeki (bu) dağları kim dikti? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Allah’ dedi.

Adam:

−Yeryüzündeki faydalı şeyleri kim yarattı? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Allah’ dedi.

Adam:

−Semavat ve arzı yaratan, orada dağları yükseltip faydalı şeyler meydana getiren Allah hakkı için seni gerçekten Allah mı Rasul yaptı? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Evet’ dedi.

Adam:

−Bize gelen elçin, her gün ve gecede üzerimize beş vakit namazın farz olduğunu söyledi! dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Doğru söylemiştir’ dedi.

Adam:

−Seni Rasul gönderen Zata yemin veriyorum, bunu sana gerçekten Allah mı emretti? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Evet’ dedi.

Adam:

−Elçin, bizim mallarımızdan zekâtın üzerimize farz olduğunu söyledi! dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Doğru söylemiştir’ dedi.

Adam:

−Seni Rasul gönderen Zata yemin veriyorum, bunu sana gerçekten Allah mı emretti? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Evet’ dedi.

Adam:

−Elçin, her sene Ramazan ayında orucun üzerimize farz olduğunu söyledi! dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Doğru söylemiştir’ dedi.

Adam:

−Seni Rasul gönderen Zata yemin veriyorum, bunu sana gerçekten Allah mı emretti? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Evet’ dedi.

Adam:

−Elçin, yoluna gücü yetene Kâbe’yi hac etmenin üzerimize farz olduğunu söyledi! dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Doğru söylemiştir’ dedi.

Adam:

−Seni Rasul gönderen Zata yemin veriyorum, bunu sana gerçekten Allah mı emretti? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Evet’ dedi.

Adam:

−Seni hak ile gönderen Zata yemin ederim ki, bunlara bir şey eklemeyeceğim; bunlardan hiçbir şeyi de eksiltmeyeceğim! dedi.

Arkasını dönüp gidince, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Eğer doğru söylüyorsa elbette cennete girer’ buyurdu.”

Nesei 2090, Müslim 12/10, İbni Ebi Şeybe el-İman 45, Tirmizi 619, Ahmed 13010

Sebra (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Çocuk yedi yaşına erdiğinde namazı emredin! On yaşına geldiğinde (namaz kılmazsa) dövün!’ buyurdu.”

Ebu Davud 494, Tirmizi 407, Darimi 1/273, İbni Ebi Şeybe 1/381, İbni Huzeyme 1002, Darekutni 1/230, Ahmed 3/01

Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Üç kişiden kalem kaldırıldı.

1) Uyuyan uyanıncaya kadar,

2) Deli akıllanıncaya kadar,

3) Çocuk büyüyünceye ihtilam oluncaya kadar (bunlara sorumluluk yoktur)’ buyurdu.”

Ebu Davud 4398, Nesei 3432, Darimi 2/93, İbni Mace 2041, İbni Hibban 142, İbnu’l-Carud 148, Hâkim 2/59, Ahmed 6/100

Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Cebrail bana Kâbe’nin yanında iki kez imamlık etti. Öğleyi güneş batıya doğru eğilip gölge nalının tasması kadar olduğu zaman, ikindiyi her şeyin gölgesi kendisi kadar olduğu zaman, akşamı oruçlunun iftar ettiği zaman, yatsıyı şafak kaybolduğu zaman, sabahı yemek ve içmenin haram olduğu zaman kıldırdı. Ertesi gün öğleyi her şeyin gölgesi kendi kadar olduğu vakit, ikindiyi her şeyin gölgesi iki misli olduğu vakit, akşamı oruçlu orucunu açtığı vakit bir tek vakitte yatsıyı gecenin ilk üçte birine doğru, sabahı da ortalık iyice ağarınca kıldırdı. Sonra bana dönerek:

−‘Ya Muhammed! Bu senden önceki Nebilerin vakti olduğu gibi senin için de vakit bu iki vaktin arasıdır!’ dedi’ buyurdu.”

Ebu Davud 393, Tirmizi 149, İbni Huzeyme 325, Darekutni 1/258, Hâkim 1/193, Beyhaki 1/364, Begavi 2/184

Bureyde babasından rivayet ederek şöyle dedi:

“Bir adam, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e gelerek namaz vakitlerini sordu.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘İki vakitte bizimle beraber namaz kıl’ buyurdu.

Bilal (Radiyallahu Anh)’a emretti güneş meylettiği vakit ezan okudu. Sonra ona emretti öğle namazı için kamet getirdi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) yine ona emretti, Bilal (Radiyallahu Anh) ikindi için güneş yüksek, bembeyaz ve tertemiz bir halde iken kamet getirdi. Sonra ona emretti, güneş kaybolunca akşam namazı için Bilal (Radiyallahu Anh) kamet getirdi. Sonra Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) emretti şafak kaybolunca Bilal (Radiyallahu Anh) yatsı namazı için kamet getirdi. Sonra Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) emretti şafak doğduğu vakit Bilal (Radiyallahu Anh) sabah namazı için kamet getirdi. Sonra ertesi gün Bilal (Radiyallahu Anh)’a öğle namazını serinliğe kadar bekletmesini emretti.

Müslim 613/176, Ebu Avane 1/176, Nesei 518, Tirmizi 152, İbni Mace 667, İbni Huzeyme 323, Ahmed 5/394