









Evimiz köşede öncephesi caddeye bakan bir tarafıda aralık içi olan bahçeli güzel bir evdi sonradan apartman oldu ama çocukluğum bahçeli evde geçti.Annemin oğlu olmadığı için erkek gibi yetiştirilmiştim.Kısacık saçlar ayağımda devamlı şort.Babam ona benziyorum diye rahmetli çok sever ve korurdu.Anormal yaramazdım devamlı dizlerim dirseklerim sarılı,bantlı gezerdim.Alnıma,başıma kaç kez dikiş atıldı hatırlamıyorum.Sokağın başında hala mevcuttur elektrik direği vardı.Birilerini dövdüğüm zaman anneme şikayete gelirler bende babam gelene kadar o direğe tırmanır oturur orda beklerdim tabi rahmetli annem gün boyu uğraşırdı sana çukulata vericem in aşağıya inmem,maymun geberticem seni gene bunları kapıma getirttin gibi birde ah ederdi inşallah sen gibi çocukların olsun bana bu çektirdiklerini yaşa
Her şey oynadım erkek kız oyunu ayırmadan, çokta dövüşürdüm.Okul çıkışı kızları döven erkekleri evlerine kadar kovalardım, elimdeki babamın yaptığı tahta çantayla
İlkokul ikiye kadar sürdü, babam ölünce uslandım,duruldum,içime kapandım


Benutzerinformationen überspringen
Registrierungsdatum: 20. September 2011
Wohnort: " Kusur arıyorsan,Bütün aynalar senin..."
BUNUN ADINI BİLEN VARMI

ymis buuuu 