AllaTurkaa

Yağmurdan sonra gelen toprak kokusu gibi gel,
Akasya kokularını getiren, meltemsi dokunuşlarda masum bir el,
Sensizliğimi çeken girdaplarda gözyaşlarım olurken sel,
Vazgeçecek gücüm olmasın ne olur çık gel..

Günbatımlarına duran akşamların ufkunda,
Gözlerimin feri ol, gecesi olmayan uykularımda,
Huzuru aradığım düşler sokağında, ben uyumadan evvel,
Vurgunun olayım, vazgeçemediğim ne olur çık gel...

Sararıp solduğum haziran ikindilerinde,
Hayat kaynağım ol içimin nehirlerinde,
Beklerim bilirsin.. her gecenin vakt-i seherinde,
Ömrümün son deminde, sen bir bad-ı saba bir deli yel,
Ne olur dizlerimin dermanı, ne olur çık gel...

Gel ki; yüreğimde büyüttüğüm umutlar yetim kalmasın,
Gel ki; gonca güller kanlı gözyaşlarıma doymasın,
Gel ki; uçurumlarımın sonunda çıkmaz sokağımsın,
Öyle bir zaman da gel ki, vazgeçmek mümkün olmasın...

Ne arayıpda bulamadığınım , yakamozsuz akşamlarda,
Ne sığındığın bir liman, deli fırtınada,
Ne deniz fenerinim yolunu gösteren,
Ne de aklından geçen, ansızın karşına çıkan da değilim...

Ne sen beni bilirsin, ne de ben seni,
Umutlarımı savurdum toroslardan sen gelmeyeli,
Uçurumun kenarında eser başımda bir sevda yeli,
İster meczup, ister mecnun de istersen deli,

Ben yüreğimde büyüttüm hem hüzünleri,
Hem umuda dair ümitleri, bilinmedi değerim kendimi bildim bileli,
Bilirsen hem kendi, hem benim kadr-i kıymetini,
Uçurumun kenarındayım, haydi tut ellerimi,

Gel artık; beklerken hala seni,
Gel de çıkar düştüğüm çıkmazlardan beni,
Öyle bir gel... öyle bir gel ki;
Umudumun gülleri, bülbülleri duymasın,
Öyle bir zamanda gel ki; vazgeçmek mümkün olmasın..