Sensizliğe Sürgün
Şimdilerde..
Sensizliğin girdabına çekilip;
Meçhul yalnızlıklarda boğuluyorum yine..
Karanlıklara dalıyor gözlerim,
Ve seni arıyor, çaresizce..
Kayıplardayım..
Aklım, dur demeyi öğretirken kalbime,
Her nefeste, seni çekiyorum içime..
Ve biraz daha yaklaşıyorum sensizliğe..
Bir umut diyorum..
Aralık bir kapı bekliyorum belki de..
Oysa kapıların süngülerini,
Yüreğimin talan edildiğini,
Unutuyorum her defasında..
İyi kilerle doldurduğun hayatımın ardından;
Keşkelerle yad edip,
Hasretle anımsıyorum seni..
Ve her defasında sende yitiyorum;
Tıpkı, yüreğimi yitik bıraktığın gibi...