Ne zaman düşünsem seni
İçimde hep aynı sızı
Ne vakit kuşatsa beni özlemin
Farketmiyor
Ne kadar sıkı giyinsem de
O an iliklerime işler soğuk
Ağlarım..
Sonra titrerim
Yine ağlarım sonra
Ağlamalarım bitmez
Gözlerim susar
Avazlara bürünür yüreğim
Ne zaman gelsen aklıma
Bu şehri terkedip gitmek isterim
Sanki gideceğim yerde olmayacaksın
İstemeyerek kabullenirim sonra
Yaşadığım şehrin kaldırımlarında değil
Yüreğimin en kuytu sokaklarındasın sen
Seni düşündüğüm an,
Hani Düşünce gözlerin yüreğimin aklına
Derin derin sızlıyor
İçine düştüğün yer
Sonra yanıyor
Kanıyor ardından
Ağlıyor..
Anlıyorum
Kan ağlamak neymiş
Ne vakit özlesem seni
Böyle üşürüm
Biliyor musun
Ben seni sevdiğimden beri
Hiç ısınmadım..
Ama şimdi endişelenirim ben üşürsün diye. Dur Marmara’yı örteyim üstüne.
