AllaTurkaa

Ah anneciğim ah!
Çok erken bıraktın beni öksüz
Böyle yapayalnız, böyle çaresiz...
Şimdi kim uyutacak ki beni?
Kim ninni söyleyecek ki?
Soğuk kış gecelerinde kim?
Kim üstümü defalarca örtecek ki?

Ah anneciğim ah!
Kim soracak ki bıkıp usanmadan?
Aç mısın oğlum?
Yemek yedin mi yavrum?
Sofranı kurayım mı evladım? ...
O an şefkat damlardı gözlerinden anneciğim
Duymamazlıktan gelirdim ki yine sorsun diye...

Ah anneciğim ah!
Sen bir defa öldün ben bin defa!
Küllenir dendi acılar ama küllenmiyor
Ahımdan içim yanıyor!
Nerdesin anneciğim nerdesin?
Merhamet kundağına sarsana gene beni
Sevgi dolu sinene alsana gene beni...
:cry: :cry: :cry:
Ah anneciğim ah!
Bir gülüşün vardı ki gül bile kıskanırdı
Sabah güneşi gibi ışırdı gözlerin.
Yaşama sevincimdin, huzur kaynağımdın...
Şimdi sen yoksun
Ne ağlayanım var
Ne senin gibi sevenim...
:cry: :cry: :cry:
Ah anneciğim ah!
Kapıda beni hasretle bekleyişini özledim
Her kucaklayışında dirilirdi sanki yüreğim
Yok olurdu birden deryalar kadar derdim
Şimdi sen yoksun!
Ve ben bir bebek kadar aciz!
Bir bebek kadar çaresizim!
:cry: :cry: :cry:
Ah anneciğim ah!
Sensiz bu dünyanın
Ne cefası çekilir
Ne sefası sürülür.
Biliyor musun anneciğim?
Sana kavuşmaktır artık tek dileğim
Tek dileğim: "sana kavuşmaktır..."