evet ankara benimde kayboldugum şehirdir.
bi türlü kök salmayı basaramadıgım, kendimi oranın parcası orayı kendimden parca göremedigim sehir.
ama yinede sevdigim hayatımın bi parcası olan şehir yıllarım, kac kez bir tepeden seyrettigim.
ugultu rüzgarlarından geceleri korktugum,sogugunda üsüdügüm, sıcagındada üşüdügüm sehir.
sert sehir ankara ama düzenli oturmus güzel şehir.parcası olamadıgım içinde parca parca oldugum sehir.
ankara sandıki beni orda gömecek burda öleceksin dediler bana bunu kabul et
genccecik yüregimle aglayıp ben senden degil ALLAHTAN istiyorum dedim.ALLAH bana arkamda bırakmayı nasip etti.
ama yinede sevdim orayı ne sucu vardıki sehrin ben hep oldugum yeri sevmeyi bilmisimdir.
çamuruna rüzgarına iyisiyle kötüsüyle nefes aldım yeri sevmisimdir.
ben sevmeyi seviyorum.
hangi sehre gitsem sevecek biseyler bulurdum.ama her sehir beni baglamaz
her sehir ben olmaz. bende her sehir olmam.ankarayı seviyorum ama özlemiyorum
