iç renklerin tümünü mavi diyenler olmuş ,
seni bilmeden sevmişler mavim ,
sesini,kokunu,gülüşünü ,insanlığını ve masumiyetini,
derinliği bilmeden, enginliğine açılanlar olmuş ...
sevda da ki tüm suskun haykırışlarını,
yarına gebe acı kanayışlarını bilmeden...
düşe yatarken sabahın sancılarını,
gökyüzüne bakıp seni sevenler,
denizi görüp sen diyenler,
tendeki ayaz yangınları feryat sanıp,
agulu türkülerin ninnisini dinlemeden, yitip gidenler olmuş
ah !!içimin cemresi ...toprağa düşende ,
ayrılığı hazanda //vuslatı görmeden ,
senli şehrin ,ayrılış ağıtlarını ,
gözlerinden mavi akmadan sahiplenenler olmuş .
benki adını tüm yasakların vurgunu o kahpe kurşun misali
içimde sarmalerken ....
seni sahiplenenlere tek laf etmeden ,
bilirim ki sevdaya düşende ,
diğer renkleri sen sanıp mavi diyenler olmuş
senin adını yüreğe düşmeden ,
dilde sahiplenip,benim diyenler olmuş
var git, rüzgara söyle
var git ,dağlara söyle
var git,alemi cihana söyle
....yüreğe düşmeden cemre mavi olunmaz ,biline !!!