Ey kusur arayan gözlerin sahibi;
Aradığın her kusuru buluyorsun.
Evet. Çokça kusur görüyorsun insanlarda.
Ama şunu bil ki.
Gördüğün her kusur senden bir parça taşıyor.
Eleştiren zihninin sana yaptığı kötülüğü bir idrak etsen.
Aklından vazgeçersin.
Çevir gözlerini.
Öze dön. İçine bak.
Gördüğün her kusurun izini. Hatta özünü bulacaksın özünde.
Hayata geliş nedenini soruyor/sorguluyorsun;
Geliş nedenin gerçektende kusur aramak, bulmak.
Ama kendinde.
Varlık nedenin onları kapatmak. Düzeltmek.
Mükemmelleşmek,
Gördüğün herkes sana Ayna olur.
Kusurların gelir seni bulur.
Düşüncelerin bir varlık olur. Karşında durur.
Dinle. İçinde ki çatışmayı.
Dindir. O kaos ve kargaşayı.
Bütün gönül darlığı, bu âleme gönül bağlamaktan gelir. Gönül kuşu her dala yuva yapacak olsa, yuva yapacak yer kalmaz.
Gönlü öyle bir yere bağlayacaksın ki, binlerce kıyamet kopsa sana yalnızlık derdi çökmesin..."
Gerçekten de Gönülden Gönüle pencere vardır..!
İki insan birbirine gönülden bağlanınca, artık onlar, birbirinden ayrı değillerdir..!
Bedenleri birbirinden uzak düşse de, Gönüller berâberdir..!
~Mevlâna~