AllaTurkaa

YAŞAMAK fırsattır , yararlanmayı bil.
YAŞAMAK güzelliktir, kıymetini bil.
YAŞAMAK mutluluktur, tatmayı bil.
YAŞAMAK rüyadır, gerçekleştirmeyi bil.
YAŞAMAK meydan okumasıdır sana, karşı çıkmayı bil.
YAŞAMAK görevdir,tamamlamayı bil.
YAŞAMAK oyundur, oynamayı bil.
YAŞAMAK servettir, korumayı bil.
YAŞAMAK aşktır, sevgidir, keyfini çıkarmayı bil.
YAŞAMAK bilmecedir, çözmeyi bil.
YAŞAMAK hüzündür, aşmayı bil.
YAŞAMAK verilmiş bir sözdür, tutmayı bil.
YAŞAMAK şarkıdır, söylemeyi bil.
YAŞAMAK mücadeledir, kabullenmeyi bil.
YAŞAMAK trajedidir, göğüslemeyi bil.
YAŞAMAK şanstır, kullanmayı bil.
YAŞAMAK çok kıymetlidir, mahvetmemeyi bil.
YAŞAMAK yaşamaktır,uğruna savaşmayı bil.

Bir büyüğün elini öpmek,
Bir çocuğun avucuna şeker bırakmak,
Bir dargını barıştırmak...
Yoksul bir kimsenin kapısını çalıp,
Ekmeğini paylaşmak...
Sevdiklerinle kavuşmak,
Kalabalık bir sofrada,
Kuşlar gibi şakımak...
Annenin sevgisini kattığı,
Sarmalar, dolmalar,
Tatlılar derken,
Babanın gülen gözleriyle doymak...
Bir olmak, birlikte olmak...
Asıl bayram bu galiba,
Güven duymak,
Huzur bulmak,
Ve taa yüreğinde hissetmek mutluluğu...

Ve bir bayramın daha son gününe geldik...
Sevaplarmı kazandık, günahlaramı girdik? Allah biliyor.
Bildiğim her bayram gibi bu bayramda üzgündüm.Malum bayramlar bayramlıktan çıktı!
Yaş 50 bundan 40 sene öncesine döndüğümde işte bayramlar o zaman bayramdı...
Kurban bayramında koç kesilirdi.Ancak ehli kişilerce, gözlerini bağlanır, dualarla, canını acıtmadan, severek, can çekiştirmeden.
Şimdiki gibi danaydı,kuzuydu bilmem ben.Yaşı olan boynuzlu koç kesilirdi.Kasap yada hayvan bakıcıları tek tek kontrol ederdi.
Yaşı genç olmayacak,hamile asla,emziren hayır.Kasabada büyüdüm ne kaçan bir hayvan nede bağıran hayvan duymamışımdır.
Kesilen yerde başka bir hayvan bulunmazdı.Orası yıkanır temizlenir diğer hayvan alınırdı.Kan görmezdik,göstermezdi büyüklerimiz.
Şimdi ? KATLİAM....
Babalar camiye namaza gider.Anne hemen çocuklarını giydirir kahvaltıyı hazırlar camiden gelecek baba beklenmeye başlanırdı.
Bu arada bayram öncesi akraba ve yakın komşularda kim kesiyor kim kesmiyor araştırması gizlice yapılırdı.
Kesemeyen akrabalar yakınlar kahvaltıya çağrılırdı.
Baba yada evin büyüğü eve etle geldiği gibi et kavrulur kesmeyen akrabalarla birlikte kahvaltı edilirdi.
Annelerimiz "Haydi yavrum doyduysan kesemeyen komşularımızında kahvaltısına girsin" der çocuklar,gençler o sorumlulukla etleri dağıtmaya başlardı.
Yarışırdık arkadaşlarımıza kahvaltıya yetiştireceğiz diye.Geriye bir ay gitmeyecek et kalırdı.Bize düşen pay bile dağıtılırdı çünkü.
Şimdi? DERİN DONDURUCULAR DOLUYOR DAĞITAN YOK...
Bir sene kestiği kurbanı yiyenler var.Ucuz et stoklama.Dağıtım bir iki yakın akrabaya.
Bumu kurban bayramı?
Çocuklar geliyor şeker çukulata farketmez yanında bir iki lira verdinmi şaşırıyor.Eskiden şeker yanında bay-bayan mendilleri içinde para verilirdi.
Şimdi? KAPILAR AÇILMIYOR...
Akrabaları bırakın komşular bile gezilirdi.Eller öpülür,sevgiyle saygıyla bayramlaşılırdı.Küsler barışırdı.Baklavalar yetmezdi ikramlara.
Şimdi? Herkes TATİLDE!
Tatile bizlerde giderdik ama bayramın birinci günü örf ve adetlerimizi,görevlerimizi yaparda giderdik.
Müslümanlık bu değil kardeşim,bayram bu değil,islamiyet bu hiç değil.
O yüzden derim ki bayramlarımızda artık bayram değil...

Hayat bazen insanları,
Birbirleri için ne kadar çok şey ifade ettiklerini
anlasınlar diye ayırır..

Nasıl da yabancılaşıyoruz birbirimize..
Biz miyiz bu insanlar;
Bu konu komşu,
Bu arkadaş, eş dost,
Bu mahalle,
Bu sokak,
Bu çoluk çocuk, ana baba,
Bu kardeşler biz miyiz ?
Biz ne hale geldik böyle ?
Mal davası, mülk davası derken,kardeşin kardeşle ölümlük olduğu..
Benlik, senlik kavgaları yüzünden yuvaların,
Menfaatler yüzünden dostlukların bozulduğu..
İnternetti, televizyondu, hazır gıdaydı derken komşulukların unutulduğu..
Bırakın omuz omuza, göz göze gelmeye insanların korkar olduğu..
Sanırsınız ki parayla satılıyor küçücük gülümsemeler, günaydınlar, bir kuru merhabalar..
Herkesin burnu Kaf Dağı'nda, oysa herkes sadece bizim gördüğümüz kadar;
Bilmiyorlar, başımızı çevirsek, hiç yoklar ..!
Ne yazık ki miras karşılığı sevilir oldu ana babalar..
Ve yalan oldu gerçek sevdalar..
Eskiden bir bakıştan, bir gülüşten titrerdi yüreklerimiz..
Şimdilerde ise kızın fiziği, oğlanın para pul fizibilitesiyle doğru orantılı oldu sevgilerimiz..
Ne olacak sanki, iki gün gönlümüzü eğler, heyecanımız bitince de, yeni heyecanlara doğru çeker gideriz..
Kısacası öğütürüz biz,
İnsanı,
Aşkı,
Sevdayı,
Vefayı,
Dostluğu,
Arkadaşlığı..
Yolumuza çıkanı, hatta çıkmayanı..
İnsan kazanmak değil harcamak en kolayı..
Sanırım hep GDO lu gıdalar yüzünden bunlar,
Ya da internet mi acaba neden,
Ya da zayıflayan imanlarımız?
Belki de giderek kaybolan vicdanlarımız,
Ya da öğütülmekten un ufak olmuş insanlığımız..! ? "

Çok güzell

Hadi uyan dostum
Bak koca bir hayat sensiz akıp gidiyor.
Bugün SEV, Sanki önceden hiç incinmemiş gibi.
Bugün YAŞA, Sanki cennet bu hayatın kendisiymiş gibi.
Bugün DANS ET, Sanki seni hiç kimse izlemiyormuş gibi.
Bugün ŞARKI SÖYLE, Sanki seni duyabilecek kimse yokmuş gibi.

Bugün yaşamaktan korkmayıp umutlarına sarıl,
Bugün içindeki sevgi ve mutluluk filizlerini büyütmeye çalış
Ve bugün hiçbir şeyden korkmayıp, düşlerinin peşinden dörtnala koş

Unutma ki; Dünyanın ihtiyacı olan şey, yaşama sevinci dolu insanlardır.

Ve unutma ki; Önemli olan güzel gözlere sahip olabilmek değil, yaşama güzel bakabilmektir.

Yeni bir güne uyanan şanslı insanlardan olabilmek ne kadar güzel değil mi? İşte bu, hayata ve insanlara güzel bakabilmemiz için çok güzel bir sebeptir.

Umudumuz, sebebimiz ve yaşama sevincimiz daim olması dileğimle, papatyalar kadar güzel insanlara

[img]https://scontent-a-fra.xx.fbcdn.net/hphotos-xaf1/v/t1.0-9/1902983_289402064584642_6124127626855283478_n.jpg?oh=4e4c5e947523936b2e0b2e92d2cc4da2&oe=54CB5380[/img]

Güneş ısıtmıyor…
Ay da zaten uydu..
belki bir el ?

yok ben almiyim!
Zamanın terazisinde tartılmak mi?
cesaret ister.