"Ben Kalbin Penceresine Defalarca Kulağımı Koydum;
Çok Söz İşittim, Fakat İki Dudak Görmedim...
Demek ki AŞK, Dudaksız Konuşuyor, Gözsüz Görüyor...
AŞK'ın Sözlerini KULAK DEĞİL de GÖNÜL İŞİTİYOR!...''
Gönül; bir gün olur, Seni gönlünü alana ulaştırır.
Can; bir gün olur, Seni sevgiliye ulaştırır.
Sen de derdin eteğini elden bırakma,
Çünkü o dert, bir gün olur, Sen'i dermana ulaştırır...
Mevlana
Noktayı cümlenin sonunda değil, Tereddüt ettiğin yerde koyacaksın.
Ey zengin! Sen Allah'ın huzuruna yüz çuval altın götürsen, Cenâb-ı Hak buyurur ki:
"Ey getirdiği yükler altında iki büklüm olan kişi. Bana gönül getir, gönül.
Eğer o gönül senden razı ise, ben de senden razıyım.
Ama gönül senden yüz çevirmişse, ben de senden yüz çeviririm.
Ben sana bakmam, gönle bakarım. Ey can! Armağan olarak bana gönül getir."