Tüm hayvanLara baktım kafesLerde, barınakLarda,sokaklarda İnsanLarca dışLananLara...
GözLerinde sevgi ve umudu gördüm, korku ve çekinmeyi..Üzüntüyü ve ihaneti,çaresizliği...
Üzüldüm, öfkeLendim “ALLah’ım” dedim “Bu çok korkunç...! Neden bir şey yapmıyorsun ?”
Sonra bir ses fısıldadı yüreğime, çınladı beynimde “Bir şey yaptım” dedi “Seni yarattım"
Kendindendir çektiklerin, gölgenden değil.
Ne yaptın da sana dönüşünü görmedin?
Ne ektin de ektiğini biçmedin?
Eylemlerin ruhundan ve bedeninden doğar.
Sonra da çocuğun gibi gelip eteğinden tutar.