AllaTurkaa

Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“...Halk fıtır sadakasını bayramdan bir veya iki gün önce veriyordu.”

Buhari 1441, Malik 1/285/55, Darekutni 2/152/66, Beyhaki 4/175, Albânî İrva 846

Nafi (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:

“...Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) büyük küçük infak ettiği kimselerin fıtır sadakalarını da verirdi. Hatta biz azatlı kölelerin çocuklarının fıtır sadakalarını da verirdi dedi.”

Buhari 1440, Malik 1/285/55, Darekutni 2/152/66, Beyhaki 4/175, Albânî İrva 846

Tarık el-Muharibi (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Medine’ye geldim, bir de baktım ki Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) minberin üzerinde dikilmiş insanlara hutbe irad ediyordu. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) hutbesinde:

‘Veren el üstündür! Sadaka vermeye infak etmekle mükellef olduğun, annen, baban, kız kardeşin, erkek kardeşin sonra akraba ve yakınların gibi kimselerden başla!’ buyuruyordu.”

Nesei 2531, Darekutni 3/44, 45, Beyhaki 8/345, İbni Hibban 3341, Tabarani Mucemu’l-Kebir 8175, Albânî İrva 3/319, Tayalisi 1257, İbni Ebi Şeybe 3/102/8

Ömer (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Bir gün biz Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in yanında bulunuyor iken birden yanımıza elbisesi bembeyaz, saçı simsiyah, üzerinde yolculuk eseri olmayan ve bizden kendisini kimsenin tanımadığı bir adam çıkageldi. Nihayet Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in yanına oturdu. İki dizini onun dizine dayadı, iki elini dizlerinin üzerine koydu ve:

−Ya Muhammed! Bana İslam’ı haber ver dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘İslam, Allah’tan başka ilah olmadığına ve Muhammed’in Allah’ın Rasulü olduğuna şehadet etmen, namazı kılman, zekâtı vermen, Ramazan orucunu tutman, yoluna gücün yeterse Beyti hac etmendir’ buyurdu.

O adam:

−Doğru söyledin dedi.

Ömer (Radiyallahu Anh) dedi ki:

−Biz buna hayret ettik, hem soruyor hem de Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i tasdik ediyordu...”

Müslim 8/1

Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘İslam beş esas üzere kurulmuştur;

1) Allah’tan başka ilah olmadığına ve Muhammed’in Allah’ın Rasulü olduğuna şehadet etmek,

2) Namaz kılmak,

3) Zekât vermek,

4) Ramazan orucunu tutmak ve

5) Hac etmektir’ buyurdu.”

Müslim 16/22, Buhari 165, Nesei 8/108, Tirmizi 2609, İbni Huzeyme 308, 309, İbni Hibban 158, 1446, İbni Mende İman 40, Humeydi 703, Tabarani Mucemu’l-Kebir 13203, Begavi 6, Ahmed 2/143, Albânî İrva 781

Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bize hutbe irad etti ve:

‘Ey insanlar! Allah size haccı farz kıldı hac ediniz!’ buyurdu.

Bir adam:

−Ya Rasulallah! Her sene mi? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) sustu, cevap vermedi.

O adam bu sözü üç kere tekrarladı.

Bunun üzerine Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Eğer ben evet deseydim, her sene hac etmeniz size vacip olurdu ve siz de şüphesiz ona güç yetiremezdiniz! Ben size bir şey emretmeyip kendi halinize bıraktığım müddetçe siz de beni kendi halime bırakınız! Muhakkak ki sizden önceki milletler çok soru sormaları ve Nebilerine karşı ihtilaf etmeleri sebebiyle helak olmuşlardır! Dolayısıyla ben size bir şey emrettiğim zaman siz bunu gücünüz yettiğince yerine getirin, bir şeyi de yasakladığım zaman artık onu terk ediniz!’ buyurdu.”

Müslim 1337/412, Nesei 2618, İbni Hibban 3704, 3705, Darekutni 2/281, Beyhaki 4/326, Ahmed 2/508, Albânî İrva 979

Enes bin Malik (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e bir şey sormaktan yasaklanmıştık. Çöl ahalisinden akıllı bir kimsenin gelip Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e bir şeyler sorması bizim de onu dinlememiz hoşumuza giderdi. Bir gün çöl ahalisinden bir adam geldi ve dedi:

−Ey Muhammed! Elçin bize geldi ve seni Allah’ın Rasul olarak gönderdiğini söylediğini bize haber verdi! dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Doğru söylemiştir’ dedi.

Adam:

−Semayı kim yarattı? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Allah’ dedi.

Adam:

−Yeri kim yarattı? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Allah’ dedi.

Adam:

−Yeryüzündeki bu dağları kim dikti? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Allah’ dedi.

Adam:

−Yeryüzündeki faydalı şeyleri kim yarattı? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Allah’ dedi.

Adam:

−Semavat ve arzı yaratan, orada dağları yükseltip faydalı şeyler meydana getiren Allah hakkı için seni gerçekten Allah mı Rasul yaptı? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Evet’ dedi.

Adam:

−Bize gelen elçin, her gün ve gecede üzerimize beş vakit namazın farz olduğunu söyledi! dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Doğru söylemiştir’ dedi.

Adam:

−Seni Rasul gönderen Zata yemin veriyorum, bunu sana gerçekten Allah mı emretti?

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Evet’ dedi.

Adam:

−Elçin, bizim mallarımızdan zekatın üzerimize farz olduğunu söyledi!

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Doğru söylemiştir’ dedi.

Adam:

−Seni Rasul gönderen Zata yemin veriyorum, bunu sana gerçekten Allah mı emretti?

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Evet’ dedi.

Adam:

−Elçin, her sene Ramazan ayında orucun üzerimize farz olduğunu söyledi! dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Doğru söylemiştir’ dedi.

Adam:

−Seni Rasul gönderen Zata yemin veriyorum, bunu sana gerçekten Allah mı emretti?

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Evet’ dedi.

Adam:

−Elçin, yoluna gücü yetene Kâbe’yi hac etmenin üzerimize farz olduğunu söyledi!

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Doğru söylemiştir’ dedi.

Adam:

−Seni Rasul gönderen Zata yemin veriyorum, bunu sana gerçekten Allah mı emretti?

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Evet’ dedi.

Adam:

−Seni hak ile gönderen Zata yemin ederim ki, bunlara bir şey eklemeyeceğim; bunlardan hiçbir şeyi de eksiltmeyeceğim! dedi. Arkasını dönüp gidince, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Eğer doğru söylüyorsa elbette cennete girer’ buyurdu.”

Nesei 2090, Müslim 12/10, İbni Ebi Şeybe İman 4, 5, Tirmizi 619, Ahmed 13010

(2) Hac ve Umrenin Fazileti

(5) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Herkim bu Beyti hac eder refes ve fısk etmezse, o kimse annesinin kendisini doğurduğu gibi tertemiz evine döner!’ buyurdu.”

Refes: Çirkin fahiş söz etmek, kadınla cinsi münasebette bulunmaktır.

Buhari 1711, Müslim 1350/438, Nesei 2626, Tirmizi 811, Darimi 2/31, İbni Mace 2889, İbni 2514, İbni Hibban 3694, Begavi 1841, Ahmed 2/484

Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Herkim bu Beyti hac eder refes ve fısk etmezse, o kimse annesinin kendisini doğurduğu gibi tertemiz evine döner!’ buyurdu.”

Refes: Çirkin fahiş söz etmek, kadınla cinsi münasebette bulunmaktır.

Buhari 1711, Müslim 1350/438, Nesei 2626, Tirmizi 811, Darimi 2/31, İbni Mace 2889, İbni 2514, İbni Hibban 3694, Begavi 1841, Ahmed 2/484

Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Umre, diğer umreye kadar ikisi arasındaki işlenen günahlara kefarettir! Mebrur hac ise, onun karşılığı ancak cennettir!’ buyurdu.”

Buhari 1672, Müslim 1349/437, Malik 1/346, Nesei 2628, İbni Mace 2888, İbni Huzeyme 2513, İbni Hibban 3696, Abdurrezzak 8799, Beyhaki 5/261, Begavi 1843

Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

“Ben:

−Ya Rasulallah! Biz kadınlar sizinle beraber savaş ve cihad edemez miyiz? dedim.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Siz kadınlar için cihadın en iyisi ve en güzeli hac etmektir! Makbul olan hacdır!’ buyurdu.

Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

−Ben bu sözü işittikten sonra hac etmeyi hiç terk etmedim! dedi.”

Buhari 1744, Beyhaki 4/326, Ahmed 6/79, Albânî Cami 5796

Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Arefe günü olduğu kadar Allah’ın kendisinde ateşten çok kul azat ettiği hiçbir gün yoktur! O gün Allah Arafat’ta vakfe yapanlara yakınlaşır da sonra onlarla, meleklere karşı iftihar ederek;

‘Bunlar ne istiyor ki buralara kadar geldiler ve burada toplandılar’ buyurur’ dedi.”

Müslim 1348/436

Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Medine ahalisi zulhuleyfeden, Şam ahalisi cuheyfeden, Necd ahalisi karn mevkiinden, itibaren ihrama girer telbiye getirir.’

Diğer rivayette Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in:

‘Yemen ahalisi de yelemlem mevkiinden itibaren ihrama girer telbiye getirir’ buyurduğu bana ulaştı dedi.”

Buhari 1452, Müslim 1182/13, Malik 1/330, 331, Ebu Davud 1737, Nesei 2651, 2654, Tirmizi 831, İbni Mace 2914, İbni Hibban 3761, Beyhaki 5/26, Begavi 1858

Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Medine ahalisi için, Zulhuleyfeyi, Şam ahalisi için, Karnulmenazili, Yemen ahalisi için, Yelemlemi mîkat yerleri olarak tayın etti. Bu yerler o memleket ahalileri ve başka memleketten olup da hac ve umre yapmak isteyip yolları Bu mîkatlara uğrayan kimseler için mîkattır. Bu mîkatların berisinde, Mekke tarafındaki yerlerde bulunan kimselere de bulundukları mekânlar mîkattır. Mekke ahalisi Mekke’de ihrama girer.”

Buhari 1452, Müslim 1181/11, Ebu Davud 1738, Nesei 2656, 2653, Darimi 2/30, İbni Mace 2915, İbni Huzeyme 25909, İbnu’l-Carud 413, Beyhaki 5/29, Begavi 1859, Ahmed 1/238, Albânî İrva 996

Ebu’z-Zubeyr şöyle dedi:

“Cabir (Radiyallahu Anh)’a ihrama girme yeri sorulmuştu. Bunun üzerine Cabir (Radiyallahu Anh):

Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Medine ahalisinin ihrama girme yeri, Zulhuleyfedir. Diğer yoldan Cuhfedir. Irak ahalisinin ihrama girme yeri, Zatıırktır. Necd ahalisinin ihrama girme yeri, Karndır. Yemen ahalisinin ihrama girme yeri, Yelemlemdir’ buyurdu.”

Müslim 1183/1

Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Bir kimse:

−Ya Rasulallah! İhrama giren kişi elbiselerden neler giyebilir? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Gömlekler, sarıklar, şalvarlar, bornuslar ve mestler giyemez! Fakat iki terlik bulamayan kimse mestlerini topuklarından aşağıya kadar kessin ve öyle giysin! Bir de ihramda olduğunuz müddetçe zağferan ve versle boyanmış bir şey de giymeyin!’ buyurdu.”

Buhari 1464, Müslim 1177, Malik 1/324, Ebu Davud 1824, Nesei 2669, Tirmizi 833, Darimi 2/31, İbni Mace 2929, İbnu’l-Carud 461, İbni Huzeyme 2599, İbni Hibban 3784, Ahmed 2/29, 32

Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Bir kimse ayağa kalktı ve:

−Ya Rasulallah! Bize ihramda hangi elbiseleri giymemizi emredersin, dedi.

Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Gömlekler, şalvarlar, sarıklar, bornuslar giyemez! Ancak iki terlik bulamayan kimse mestlerini topuklarından aşağıya kadar kessin ve öyle giysin! Bir de ihramda olduğunuz müddetçe zağferan ve versle boyanmış bir şey de giymeyin! İhramlı kadın yüzüne peçe takmasın, ellerine eldiven geçirmesin!’ buyurdu.”

Buhari 1730, Ebu Davud 1825, Nesei 2672

Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den işittim Arafat’ta hutbe irad ederken:

‘İki terlik bulamayan iki mest giysin, izar bulamayan da şalvar giysin!’ buyuruyordu.”

Buhari 1740, Müslim 1178/4, Ebu Davud 1829, Nesei 2670, Tirmizi 8834, İbni Mace 2931, İbni Hibban 3781, Tabarani Mucemu’l-Kebir 12810

Safvan bin Yâğlâ (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Keşke ben Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i kendisine vahy indiğinde görseydim der dururdu. Nihayet Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Ci’râne mevkiinde bulunduğu sırada, üzerinde bir kumaş kendini gölgelendirmiş ve yanında ashabından bir grup insanlar var iken, güzel koku sürünmüş bir kişi yanına geldi de:

−Ya Rasulallah! Güzel koku süründükten sonra bir cübbe içinde umre için ihrama giren kimse hakkında ne buyurursunuz? dedi.

Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bir müddet baktı. Müteakiben kendisine vahy geldi. Bunun üzerine Ömer (Radiyallahu Anh), Yağlâ (Radiyallahu Anh)’a gel diye işaret etti. Yağlâ (Radiyallahu Anh) geldi başını Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i örtmekte olan örtünün altına soktu. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) yüzü kızarmış, hırıltılı bir ses çıkartıyordu. Bu şekilde bir saat kadar kaldı. Sonra o hal Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den sıyrıldı ve:

−‘Biraz önce bana umreyi soran kimse nerede?’ buyurdu.

Soruyu soran kimse arandı ve bulunup Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in yanına getirildi.

Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Üzerindeki kokuyu üç kere yıka ve üzerindeki cübbeyi de çıkar ve haccında yaptığın amellerini umrende de yap!’ buyurdu.”

Buhari 5079, Müslim 1180/6, Malik 1/328, Ebu Davud 1819, Nesei 2667, Tirmizi 836, İbnu’l-Carud 447, 449, İbni Hibban 3779, Humeydi 790, 791, Darekutni 2/231, Beyhaki 5/56, Ahmed 4/222

Abdullah bin el-Huneyn (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:

“Abdullah ibni Abbas ve Misver bin Mahreme (Radiyallahu Anhum) Mekke’ye yakın Ebvâ mevkiinde ihramlının başını yıkama hususunda ihtilaf ettiler.

Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma):

−İhramlı kimse başını yıkayabilir, dedi.

Misver (Radiyallahu Anh) ise:

−Yıkayamaz! dedi.

Ravi Abdullah bin Huneyn (Rahmetullahi Aleyh) dedi ki:

“Bu ihtilaf üzerine Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) beni, Ebu Eyyub el-Ensari (Radiyallahu Anh)’a gönderdi. Ben Ebu Eyyub (Radiyallahu Anh)’ı bir kuyunun iki direği arasında bir bezle kendini perdelemiş olarak yıkanırken buldum. Kendisine selam verdim. Bu kimdir dedi.

Ben:

−Abdullah bin Huneyn’im. Beni Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) sana gönderdi, senden Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in ihramlı iken başını nasıl yıkıyor idi diye soruyorum dedim. Ebu Eyyub (Radiyallahu Anh) elini kendini perdeleyen bezin üzerine koydu ve bezi indirdi. Başı bana iyice gözüktü. Sonra kendisine su döken insana su dök dedi. O kimse de başına su döktü.

Ebu Eyyub (Radiyallahu Anh) iki elini ileri geri götürerek başını ovdu ve:

−Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i işte böyle yaparken gördüm dedi.”

Buhari 1732, Müslim 1205/91, Ebu Davud 1840, Nesei 2664, Darimi 2/30, İbni Mace 2934, İbnu’l-Carud 441, İbni Huzeyme 2650, İbni Hibban 3948, Begavi 1983, Ahmed 5/418, 421

Nubeyh bin Vehb (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:

“Biz, Eban bin Osman ile beraber yola çıktık. Melel mevkiine geldiğimizde Ömer bin Ubeydullah (Radiyallahu Anh) gözlerinden rahatsız oldu. Revha’ya geldiğimizde ağrısı şiddetlendi. Eban bin Osman’a haber göndererek ne yapacağını sordu.

Eban da ona:

−Gözlerine sabirli bir sargı bağla diye haber gönderdi. Zira Osman (Radiyallahu Anh) Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den:

−Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ihramlı iken gözleri ağrıyan kimsenin gözlerini sabirli bezle bağladı diye kendisine tahdis etmiştir.”

Müslim 1204/89, Ebu Davud 1838, Nesei 2710, Tirmizi 952, İbnu’l-Carud 443, İbni Huzeyme 2654, İbni Hibban 3954, Tayalisi 85, Humeydi 34, Ahmed 1/65