AllaTurkaa

aklımdan o kadar çok şey geçiyordu yazmak için.. fakat ilham denilen şey depolanmıyormuş.. daha sonra görüşelim dediğin zaman bir daha gelmiyormuş o ilhamlar. sonrada edebi yazı karaladığım düşünülüyor neyazıkki

sıkıldığım günlerden bir gün kendimi yine dışarı attım parkta dolaşırken kendime ne istediğimi sordum.. ne istiyordum ki ben?? sanırım parktaki bol oksijen beynimin çalışması sağladı kendim sordum, kendim cevapladım "dertlerim olsada iç huzurum olsun".. aylardır, belkide yıllardır aradığım sorunun cevabını buldum, dertli olsakta birazcık huzur..

eskiden millet kapısını kapatmazmış.. herkes birbirine o kadar sık gelip gidermişki.. şimdi bırakın kapıyı, penceresine dahi sıkı sıkıya kapatılıyor..
eskiden her şey paylaşılırmış, dertler bile.. şimdi millet bir açığım yakalamasın diye canları çıkıyor..

şimdi soruyorum bir şiirde acitasyon değilmidir aslında. (burda çelişkiye düşüyorum)
o şiiri yazan şairin o anki ruh halinin bizlere yansıtılmasıtılması değilmidir. yada şair yazdığı şiiri şiir olarak görüyorda bizlermi onu acitasyon olarak alıgılıyoruz burası tartışılır
Acitasyon nedir ? duygu sömürüsüdür. kendini acındırarak karşıdaki insanın bu zaafından yararlanarak çıkar sağlamaktır. türkçe karşılığı bu

peki Şair rolmü yapar şiirini yazarken
diyelimki rol yaptı biz o şiiri neden okuruz rol yaptığı içinmi yoksa o şairin veya yazarın bizelere anlatmak istediği birşeylermi vardır o şiirin içinde bunun adı acitasyon (Rolmüdür)
aslında bunu iki kategoriye ayırmak lazım
1 - Yazar <--- bununki gerçekçilik
2 - Oyuncu <--- bunun işi rol yapmak

aslında konu çok yönlü bikaç kelimeye sığcakkadar bikaç cümleyle anlatılcakkadar değil

Şairin yaptığı aslında rol değil de; o anki ya da düşlediği ruh halini yansıtmasıdır. Bizler okurken şairle, o şiiri okurken ruh halimizi yarıştırırız. Senin bunlar olduysa benim daha çok acınacak şeylerim oldu diyerek. O okuduklarımızıda acı arşivimizi katar, ilk önümüze çıkacak patformda sergilemek üzere beynimizin en işlek merkezine yerleştiririz. Ve zamanı geldiğinde... Flatcast Radyo da olabilir burası, TV programı da olabilir, Müzik çalar cihazı da, dost sohbetleri de vs... vs...

Sanırım biraz acıtasyon meraklısından daha geriye gitmek gerekiyor ve özentiye gelmek gerek diye düşünüyorum. ''Türk Sanat Müziği Severmisiniz'' sorusunu verilen cevap : ''Evet severim, hatta çaldığım enstrumanlarda vardır, koroda da yer lamışımdır şu zamanlarda...'' Soruyu yönelten kişinin Tütk Sanat Müziğine olan ilgisinin sezilerek ona karşı bir özenti oluşmasından kaynaklanıyor diye eklemek istiyorum kendimce...

Evet bencede biraz daha derinlemesine incelenmesi ve bilimsel bir veri ortaya konulması gereken psikolojik davranış bozukluğu olarak algılıyorum durumu.
Flatcast Radyolar sadece vitrinlerden bir tanesi...

Hangi ülkede görüyorsunuz birbirinin derdini dinleyeni
adam bana ne deyip cıkıp gidiyor
anna baba bile cocukları belli bir yasa geldiklerinde bile
evlerini ayırıyor cocuklarının sorunları bile ilgilenmıyorlar

Ama biz türkler gerek evlatlarımız gerek dostlarımız
hepsini gözetip dertlerini dinleyip onlarun yaralarına merhem olmaya çalışmıyormuyuz

Dinlemeyelim mi peki acıtasyon olcak diye anlatmayalımmı ??
Eskiden beri hep böyleydi hala geleneğimiz devam ediyor

Adı konmuş sadece acitasyon

Üstad ne güzel demiş; Ya olduğun gibi görün, yada göründüğün gibi ol. Biz birey olarak ta toplum olarak ta bunu başaramıyoruz. Sorun bu hep bir yapmacıklık, hep bir özenti ve elalem ne der korkusu. Bu sayede doğallığımızı kaybediyoruz kendimiz olamıyoruz )))Sibelimben(((.