AllaTurkaa

> Sevgiye her şeyin önünde zaman ayırın!!!!!!
>
>
> Müsait Olunca Beni Severmisin?
>
> İçeri girer girmez neşeyle bağırdı:
> -Anne biliyor musun bugün yuvada ne oldu?
> - Görmüyor musun ? Telefonla konuşuyorum.
> Herkesin sevdiği şey birbirine benzemiyordu. Annesi telefonu, babası arabayı
> seviyordu.
>
> Herşey erteleniyordu, telefon ve araba söz konusu olduğunda... Bir de eve
> misafir gelecek oldu mu kendisine hiç yer kalmıyordu.
> Nerelere gitseydi? Annesi kapattı telefonu.
>
> Mutfaktan tencere sesleri geliyordu. Koşarak yanına gitti:
>
> -Sana yardım edeyim mi ? dedi, en sevimli halini takınarak. Annesi manalı
> manalı baktı:
> -Hayırdır? Bir yaramazlık mı var? Bak bir de seninle uğrasmayayım. Çok
> yorgunum zaten.
>
> Yorgunluk nasıl bir şeydi ? Bazen elinde oyuncağıyla uykuya daldığında
> anneannesi oyuncağı yavaşça elinden alır :
> -'Nasıl yorulmuş yavrucak. Uykunun gül kokulu kolları sarsın seni..'
> diyerek alnına bir öpücük konduruverirdi.
>
> Yorgunluk gül kokulu bir uykuya dalmaksa eğer, neden annesi kendisiyle böyle
> kızgın kızgın konuşuyordu.
>
> -Anneciğim yorulduğun zaman gül kokulu uykulara dalarsın. Anneannem öyle
> söylüyor.
>
> -"Uykuya dalayım da, gül kokuları kusur kalsın. Yorgunluktan ölüyorum.
>
> Bu kelimeden nefret ediyordu.'Yorgunum, yorgun olduğumdan, böyle
> yorgunken'....
>
> -"Anneciğim sen yorulma, diye...
>
> -"Yemekte konuşuruz çocuğum. Bankada işler yetişmedi. Baban gelene kadar
> bunları bitirmem lazım. Hadi sen oyna biraz.
>
> Hani siz yoruluyorsunuz ya...Eeee....Bende oynamaktan yoruluyorum. Ne
> yapayım bilmem?
>
> Yapılmaması gerekenleri biliyordu da büyükler, yapılması gerekenleri hiç
> bilmiyorlardı
>
> Işıklar söndü birden.
> Annesi öfkeyle söylenmeye başladı.
>
> -"Mum da yok! diye diye karıştırdı dolapları el yordamıyla.
>
> Çocuk sırtüstü yatıp, anneannesinin köyünü düşündü. Gaz lambasının ışığında
> deli tavşan masalını anlatışını.
>
> Deli tavsanın duvardaki aksini getirdi gözlerinin önüne. Anneannesi gibi iki
> ellerini birleştirip işaret parmaklarını yukarı kaldırarak
> tavşan kafası yaptı.
>
> ''Bak deli tavşan'' diyerek parmaklarını oynattı. Yoldan geçen arabaların
> farları duvardaki tavşana yol açtı. Tavşan alabildiğine hür
> dolaştı sağda solda. Otlarla kuşlarla konuştu. Sonra yorgun düştü. Duvardaki
> görüntü minik avuçların açılmasıyla kayboldu. Kolu yavaşça
> kanepeden aşağı sarktı.
>
> Sonra ışıklar geldi.
>
> Kadın çocuğun hiç konuşmadığını akıl etti. Birden kanepeye koştu. Küçücük
> dizlerini karnına doğru çekerek uykuya dalmıştı.
>
> Masanın üstündeki dosyalara baktı iğrenerek. Dindirilmez bir pişmanlık
> doldurdu içini.
>
> Uyandırmaktan korka korka küçük alnına bir öpücük kondurdu.
>
> Çocuk sanki bir ipucu bekliyormuşcasına aralanan gözleriyle mırıldandı;
>
> -" İşin bitince beni sever misin anne? dedi.
>
> Kadın, sevilmek için randevu alan çocuğuna bakarak sabaha kadar ağladı.
>
> ******
> Lütfen sevgimizi yarınlara ertelemeyelim. Hayat telaşına kaptırıp kendimizi,
> sevdiklerimizi ihmal etmeyelim.
>
> Unutmayalım ki, yaşamın en güzel yanı sevgidir.
>

ben tesekkür ederim ne kadar güzel hatirlamana sevindimm

bu arada benim olan bir sey istemisdinn ekliyorum basligi

ÖNCE CAN SONRA CANAN

tsk ederim benim herzaman sevgiye zamanim var ve her sevgiye cok sükür

tskler