Günlerdir sınırında yaşıyoruz aşkın, Günlerdir uçurumunda
Bu kaçıncı atışım kendimi Kollarından yalnızlığa
Bu kaçıncı dargınlık, Bu kaçıncı barışma ?
Belli ki Sensizliğe sürgün artık bu gözler, Sensizliğe sürgün bu dudaklar bu eller
Şimdi yorgun bir çınar gibi kalbim
Artık sana değil Sensizliğe yaslanacağım
Hoşça kal güzçiçeğim hoşça kal Seni artık gözyaşlarınla ıslanmış Yastıklara bırakacağım.
Oysa yıllarca Yemyeşil bir orman köyünde sakladım gözlerini
Dağ başlarında çoban ateşleri yaktım üşümeyesin diye
Ellerine kör gecelerin karanlığında sarıldım
Ve haykırdım En dipsiz kuyulara adını, Ezberlettim seni kurtlara kuşlara
Sense beni sokaklara vurdun Ve en zehir şarkılara
Bilirsin
Rüzgara bıçak
Yağmura ateş
Buluta kurşun işlemez
Sende öylesine vurdun ki beni
Artık bana
Hiçbir acı kâr etmez
Neylersin Önce melekler terk etti bizi Sonra masmavi düşler Öpüşler, gülüşler çiçekler
Büyüsü kalmadı artık kavuşmaların
Bundan böyle Bizi her köşede Bambaşka bir cehennem bekler
Sende bundan böyle İçi boş şarkılarla avut kendini
En ucuz şarkılarla yıka kirli ruhunu....Açılı rsın
Taşlar yosuna sarılır bilirsin Sarmaşıklar duvarlara
Geceler karanlığa Sende yalnızlığına sarılırsın
Ve kadınsın
Ağlayabilirsin gönlünce Gözyaşların pınarlar misali çağlar
Ama unutmaki erkeğim ben
Ve erkekler hep yalnız ağlar..
Ama şimdi endişelenirim ben üşürsün diye. Dur Marmara’yı örteyim üstüne.
Şairler »
ERKEKLER HEP YALNIZ AĞLAR
(4. August 2007, 01:40)
Stil ändern
Mittwoch, 29. Juli 2026, 11:39
Zum Seitenanfang
