AllaTurkaa

<SPANtype":3}'">Özlemek; saklamaktır bazen yalnızlğından, bazen ise etrafındaki gereksiz kalabalıktan..... Özlemek; haykırmaktır, sesin kısılırcasına özledim diye bağırmaktır... Özlemek; kızmakıtır ,bazen özlemine neden olanlara, bazen ise kadere çaresizce....
Özlemek; yanılmaktır gece yarısı kalktığında, herşeyin bir rüya olduğunu anladığında mesela.... Özlemek; sabretmektir, usanmadan şafağı gözlemektir, yılları, ayları, haftaları, günleri, saatleri, dakikaları hatta saniyeleri kovalamaktır..... Özlemek; yaşamaktır yalnızlığa inat mücadele etmektir...Özlemek; kavusmaktır bir daha ayılmayacasına , hayal bile

<SPANtype":3}'">Merak ediyorum seni …Nerdesin, kimlesin? Ne yapıyorsun, neler düşünüyorsun? Üzgün müsün, yoksa insanlardan ve olaylardan üzülmeye bile fırsat bulamıyor musun yine? Bu deli kızı özlüyor musun, üşüyor musun geceleri, sen de merak ediyor musun beni; benim seni merak ettiğim gibi? Gün boyunca sessiz kalırken herkesin içinde, geceleri özgürce ve saatlerce konuşabiliyor musun sadece bir hayalle?!? …Söylesene; o çok kıymetli zamanını beni düşünmek için harcayabildin mi hiç? Yoksa yine savrulup gidiyor musun olması gerekenlerin o durdurulamaz rüzgarında hep olduğu gibi? Hiç düğüm düğüm oldu mu boğazın, hiç içinden sessiz çığlıklar atarak boğuldun mu çaresizlikler yüzünden?! İnsanoğlunun varoluşundan beri sahip olduğu tek şey olan gururundan dolayı yavaş yavaş öldüğünü hissettin mi?Söylesene; bana gerçekten değer verdin mi? Öyle kırgınım, öyle kırıldım ki derinden …İşte belki de bu yüzden ne zaman seni düşünecek olsam, gözlerimin önünden bir film şeridi gibi geçiyor beni üzdüğün ve bir hiçmişim gibi hissettirdiğin anlar, tam tersi olması gerekirken. Elimde kayda değer bir şeyler kalmamış artık; kanayan yaralarımın kabukları hariç …Durgun bir denizin ortasındayım, bir acı bitişten arındırmaya çalışıyorum ruhumu, düşlerden düştüm, canım acıyor sessizlikten! Yaşanılanların üzerine içilen bir bardak soğuk suyun buğusu işte bu sessizlik.Ve yalnızlığında yavaşlıyor dünya, başının ne kadar döndüğünü, uyuştuğunu fark ettiriyor insana. Görüntüler arasındaki mesafeler çalıyor hayallerimi, ümitlerimi. Ben yine de yenilerini yaratıyorum sessizliğimde, sensizliğimde …Bu hayat illa ki acıtıyor canımı ...

ne olursan ol önce insan ol !!!