AllaTurkaa

Hintli bir yaşlı usta ,çırağının herşeyden sürekli şikayet etmesinden bıkmıştır. Birgün çırağını tuz almaya gönderir. yaşamındaki herşeyden mutsuz olan çırak döndüğünde, yaşlı usta ona bir avuc tuzu ,birbardak suya atıp içmesini söledi. çrak ,yaşlı adamın söylediğini yaptı ama içer içmez ağzındakileri tükürmeye başladı ''tadı nasıl'' die soran yaşlı adama öfkeyle''acı'' die yanıt verdi.usta kıkırdayarak çıragını kolundan tuttu ve dısarı cıkardı. sessizce az ilerideki gölün kıyısına götürdü ve çırağına bu kezde bir avuç tuzu göle atıp göleden su içmesini söledi. söyleneni yapan çırak, ağzının kenarından akan suyu koluyla silerken aynı soruyu sordu ''tadı nasıl'' ''ferahlatıcı'' diye yanıt verdi genç çırak. ''tuzun tadını aldın mı?''diye soran yaşlı adam,''hayır'' diye yanıtladı çırahı. bunun üzerine yaşlı adam ,suyun yanına diz çokmüş olan çırağının yanına oturdu ve şöyle dedi:yaşamdaki acılar tuz gibidir ,ne azdır, ne de çok. acının miktarı hep aynıdır. ancak bu acının acılığı, neyin içine konulduguna bağlıdır. acın oldugunda yapman gereken tek şey, acı veren şeyle ilgili duygularını genişletmektir. onun için sen de artık bardak olmayı bırak, göl olmaya çalış...