kimsesizliğin acısı vurdu dilime
kimse su vermedi söndür diye
konuşmakla buldum çareyi
sesim yetişti yardıma kardeşine
kanter içinde soluk bedenim
kızarmış kederden kulakmemelerim
yanına tuz biber yürek hezimetlerim
oturmuş toprağa yağmur beklemekteyim
yangın büyüdü yanıyor bütün bedenim
içim buruk azaldı nefes alıp verişlerim
içiyorum alkol medet değil hararetim
neyim nedenim biçareyim
neydi seni yakan küçük dilim
yediğim biberden küçücük dilim
soktun beni ateşe dilim dilim
ne zaman soğur gariban dilim
