bu duyguları yasamak harika olmalı, bu birazda yapıyla alakalı herhalde.
gecen gün yürüyüse cıktım yemek sonrası ,parkta yaslı bir cift torunlarını parka getirmiş.
çocuklar oynarken kadın basını kocasının omzuna dayadı, uzun uzun oturdular bankta, ikisinin yüzündede huzur ifadesi vardı ve birbirlerine ait olma.
harika görünüyorlardı.
nedense kendimi böyle bir tabloya koyamadım bu konumda oturdumu düsündüm onlar kadar cevremden soyutlanamam, tutki bunuda basardım aynı konumda okadar süre oturamam.
o bank iter beni öyle hareketsiz okadar süre yüzünde huzur ifadesi oturmak.
etraftaki kediler bile benim dikkatimi dagıtıp bu romantizmi bitirirdi.
ne mutlu yasıyabilenlere.
ellerinize saglık güzel paylaşımınız için.